Texts – Ιερόν Ανδρώον Ησυχαστήριον, Η Αγία Τριάς, Πανόραμα Θεσσαλονίκης

299. Ἡ ἀληθινή πίστη ὡς προσωπική Πεντηκοστή

Στήν 33η ἀπόκριση ὁ Γέροντας, ὁ ἀββᾶς Βαρσανούφιος, ἀπαντᾶ στόν Ἰωάννη _σ᾿ αὐτόν ἀπευθύνονται οἱ ἀποκρίσεις_ ὁ ὁποῖος εἶχε ρωτήσει τόν Γέροντα γιά τόν κατά σάρκα ἀδελφό του, πού σκεπτόταν νά ἀκολουθήσει τόν μονήρη βίο. Καί τοῦ εἶπε ὅ,τι εἶχε νά πεῖ ὁ Γέροντας, ὁ ἀββᾶς. Τώρα ἔχουμε τήν 34η ἐρώτηση καί ἀπάντηση. Πάλιν ἐκ δευτέρου ἐλθόντος τοῦ ἀδελφοῦ πρός αὐτόν, ἐθλίβετο διά τήν αὐτοῦ σωτηρίαν· καί ὑπεμίμνησκεν αὐτόν τῆς προτέρας αὐτοῦ ὑποσχέσεως· αὐτός δέ ᾔτησε σημεῖον αὐτῷ δοθῆναι περί τούτου παρά τοῦ Γέροντος.

Ὁ ἀδελφός τοῦ μοναχοῦ Ἰωάννη ἦλθε στόν Ἰωάννη γιά δεύτερη φορά καί ἐκεῖνος στενοχωριόταν γιά τή σωτηρία του καί τοῦ θύμιζε τήν ὑπόσχεση πού εἶχε δώσει νά γίνει μοναχός. Καί αὐτός διά τοῦ Ἰωάννου ζητάει νά τοῦ δοθεῖ σημεῖο περί τούτου παρά τοῦ Γέροντος. Δηλαδή ὁ Γέροντας νά δώσει ἕνα σημάδι γιά τή μοναχική του κλήση.

Καί ἐδήλωσεν ὁ Γέρων ταῦτα. Καί ὁ Γέροντας ἀπαντᾶ.

30 Μαΐου, 2026

298. Μ. Τετάρτη ἑσπέρας – Τό μυστήριο τοῦ εὐχελαίου

Εἶναι ἀρκετά αὐτά πού θά χρειάζονταν νά ποῦμε ἀπόψε· θά προσπαθήσουμε νά τά ποῦμε σύντομα-σύντομα. Πρῶτα νά ἀναφερθοῦμε στό εὐχέλαιο δι᾿ ὀλίγων, τό ὁποῖο συνηθίζεται ἀπό παλιά νά γίνεται σ᾿ ὅλους τούς ναούς κάθε Μ. Τετάρτη τό ἀπόγευμα, καί γίνεται γιά ὅλο τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Κανονικά, ἐφόσον τό εὐχέλαιο εἶναι τό μυστήριο γιά τή θεραπεία τῶν ἀσθενειῶν μας, πρέπει νά θεραπεύονται οἱ ἀσθένειές μας. Καί θά παρακαλέσω ἐδῶ νά προσέξουμε τό ἑξῆς. Ὁ καθένας ἀπό μᾶς πού εἴμαστε χριστιανοί ὀρθόδοξοι καί πιστεύουμε ἀπόλυτα στόν Χριστό, στήν Ἐκκλησία καί στά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, πιστεύουμε ὅτι ἔνα ἀπό αὐτά εἶναι καί τό ἱερό εὐχέλαιο. Τό καθιέρωσε ἡ Ἐκκλησία ὡς μυστήριο, ἕβδομο μυστήριο, καθώς στηρίχθηκε στόν ἅγιο Ἰάκωβο, πού λέει κάτι ἀνάλογο στήν καθολική του ἐπιστολή: Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; Προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας … καί ἀλείψαντες αὐτόν ἐλαίῳ, ἡ εὐχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, κἄν ἁμαρτίας ᾗ πεποιηκώς ἀφεθήσεται αὐτῷ. Δηλαδή, τό θεωρεῖ δεδομένο νά καλέσουν οἱ ἀσθενεῖς, ὁ ἀσθενής τούς πρεσβυτέρους καί νά προσευχηθοῦν ἐκεῖνοι. Καί ἡ εὐχή αὐτή, ἡ ὅλη προσευχή αὐτή θά θεραπεύσει αὐτόν ὁ ὁποῖος εἶναι ἄρρωστος. Καί ἐπιπλέον θά τοῦ ἀφεθοῦν, λέει, οἱ ἁμαρτίες: κἄν ἁμαρτίας ᾗ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ. Κάνει ἐντύπωση ὅτι πρῶτα-πρῶτα θεραπεύεται, καί τό ἄλλο εἶναι ἐκ περισσοῦ, διότι, γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν εἶναι τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως, τῆς μετανοίας.

8 Απριλίου, 2026

297. Μ. Τρίτη ἑσπέρας

Ὁ ὄρθρος τῆς Μεγάλης Τρίτης γίνεται τή Δευτέρα τό βράδυ, ὁ ὄρθρος τῆς Μεγάλης Τετάρτης τήν Τρίτη τό βράδυ καί οὕτω καθεξῆς. Ἐδῶ καί πολλά χρόνια ἡ Ἐκκλησία, τό πατριαρχεῖο, ὅρισε, κανόνισε, νά γίνονται αὐτά ἀποβραδίς, διότι ἔτσι οἱ χριστιανοί τῆς σημερινῆς ἐποχῆς πού ἐργάζονται πρωί-πρωί μποροῦν νά παρακολουθήσουν αὐτές τίς ἀκολουθίες καί νά ὠφελοῦνται.

7 Απριλίου, 2026

296. Μ. Δευτέρα ἑσπέρας

Ὅλες τίς μέρες αὐτές ἡ ἀκολουθία λέγεται ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου. Ἀλλά ἀπόψε εἶναι κατ᾿ ἐξοχήν ἡ ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, καθώς ὅρισαν οἱ Πατέρες νά τελοῦμε μνείαν τῆς παραβολῆς τῶν δέκα παρθένων. Καί ὅπως ἀκούσατε, τά τροπάρια ὅλα ἀναφέρονται στίς δέκα παρθένες, καθώς καί στά τάλαντα.

7 Απριλίου, 2026

295. Κυριακή Βαΐων ἑσπέρας

Ὁ Κύριος, πού πρίν ἀπό 2000 χρόνια ἔπαθε γιά τή σωτηρία μας, μᾶς ὁδηγεῖ χρόνια πολλά τώρα γιά νά μᾶς φέρει ὅσο γίνεται πιό κοντά στήν ἀλήθεια, πιό κοντά στό ἀπολυτρωτικό του ἔργο, νά μᾶς φέρει πιό κοντά στόν δρόμο αὐτόν, στή συμπόρευση αὐτή μαζί του, ὥστε νά πραγματοποιηθεῖ μέσα μας ὄντως ὁ θάνατος τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Καί ἴσως ἀπό κάποια πλευρά γιά ὁρισμένους ἀπό μᾶς –γιατί ὄχι γιά ὅλους– νά εἶναι καλύτερη ἀπό κάθε ἄλλη φορά ἡ ὥρα αὐτή, καθώς ὁ Κύριος θά πεθάνει καί θά ταφεῖ, γιά νά ἀναστήσει τήν ψυχή μας.

6 Απριλίου, 2026

294. Ὁ Θεός θά ἀποφασίσει πότε εἶναι τό τέλος τοῦ κόσμου

Ἑρμηνεύουμε τό δεύτερο κεφάλαιο τῆς B΄ πρός Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Εἴμαστε στόν στίχο 4: ὁ ἀντικείμενος καί ὑπεραιρόμενος ἐπί πάντα λεγόμενον Θεόν ἤ σέβασμα. Αὐτός ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀπωλείας, δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος, ἄς ποῦμε, κάνει λάθος, κάνει κάποια ἁμαρτία, ἀλλά εἶναι αὐτός ὁ ὁποῖος θέλει νά βάλει τόν ἑαυτό του πάνω ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους καί πάνω ἀπό ὁτιδήποτε.

Ὄχι μόνο σηκώνει τό κεφάλι του πάνω ἀπό τόν Θεό τόν ἀληθινό, ἀλλά καί πάνω ἀπό ὅποιον ἄλλο θεό –τούς διαφόρους θεούς πού ἔχουν οἱ διάφορες θρησκεῖες, τούς ἀνύπαρκτους βέβαια. Αὐτός ὄχι μόνο θά ὑψώσει τόν ἑαυτό του πιό πάνω ἀπό τόν ἀληθινό Θεό τῶν χριστιανῶν καί τά σεβάσματα τῶν χριστιανῶν, τά σεβάσματα τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί ἀπό κάθε θεό ἤ σέβασμα, πάνω ἀπό καθετί τό ὁποῖο, ἔτσι ἤ ἀλλιῶς, τό τιμοῦν καί τό σέβονται οἱ ἄνθρωποι. Δηλαδή ὁ ἄνθρωπος αὐτός θά ἔχει κάτι τό μοναδικό. Λίγοι, ἐλάχιστοι κατά καιρούς ἐπιχείρησαν νά κάνουν ἕνα τέτοιο πράγμα: θεοποίησαν τόν ἑαυτό τους καί εἶχαν τήν ἀπαίτηση νά ἐπιβάλουν αὐτή τή θεότητα, νά ἐπιβάλουν δηλαδή τόν ἑαυτό τους ὡς θεό.

2 Απριλίου, 2026

293. Παράκληση 1η – Τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ ἔχει σωτηριολογικό χαρακτήρα

Μή σᾶς φανεῖ παράδοξο πού καί φέτος, ἔτσι νομίζω εἶναι καλύτερα, οἱ ὁμιλίες αὐτές πού θά κάνουμε τώρα τόν Δεκαπενταύγουστο, αὐτή τήν ὥρα κάθε βράδυ, ἄν θέλει ὁ Θεός καί ὅπως μᾶς φωτίσει βέβαια ὁ Θεός, θά ἔχουν πάλι αὐτόν τόν τίτλο πού εἶχαν καί πέρσι. Ἄν ἐνθυμεῖσθε, ἀρχίσαμε καί συνεχίσαμε καί τελειώσαμε μέ τή φράση αὐτή πού λένε οἱ ψάλτες καί μαζί καί ὅλος ὁ λαός, κυρίως αὐτές τίς ἡμέρες, δηλαδή κυρίως ὅταν ψάλλεται ἡ Παράκληση. Ἀλλά ὅπως ξέρουμε, καί σέ ἄλλες ἀκολουθίες, ὅταν ἔχει τροπάρια πού ἀναφέρονται στήν Παναγία, Θεοτοκία δηλαδή, καί δέν θά ποῦμε «καί νῦν», λέμε τή φράση «Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς». Εἴχαμε πεῖ βέβαια πέρσι, δέν χρειάζεται νά τό ξαναποῦμε, ὅτι μερικοί νομίζουν ὅτι δέν πρέπει νά λέμε «Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς» ἀλλά «Ὑπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν». Τό ἐξηγήσαμε πέρσι αὐτό.1 Καί ὅπως ἀκούσαμε καί ἀπόψε, οἱ ψάλτες εἶπαν ἐπανειλημμένως «Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς». Καί μετά ἀπό τό «Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς» ψάλλουν ἕνα τροπάριο.

2 Αυγούστου, 2025

292. «Ἐδῶ καί τώρα τί νά κάνουμε;» Φεύγει ὁ χρόνος; Καί ἐμεῖς μαζί του

Πάλι μᾶς ἀξιώνει ὁ Θεός νά ἔχουμε τήν πρώτη σύναξή μας ἀπόψε ἐδῶ, μετά τίς γιορτές, καί δέν ξέρω τί κουράγιο ἔχετε. Συνήθως τή Δευτέρα, μετά τό Σαββατοκύριακο, οἱ μαθητές εἶναι ἀδιάβαστοι. Συνήθως λίγο τεμπελιάζουν, λίγο θά ἤθελαν, ἄν ἦταν δυνατόν, νά πάει καί ἡ Δευτέρα μαζί μέ τό Σαββατοκύριακο καί κάτι τέτοια. Γι᾿ αὐτό, λοιπόν, λέω: «Δέν ξέρω τί κουράγιο ἔχετε, τί διάθεση».

1 Ιανουαρίου, 2025

291. Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος

Εἰ δυνατόν, θά ἔλεγε κανείς, αὐτές τίς ἡμέρες μέσα στό νοῦ μας καί μέσα στήν καρδιά μας νά γραφεῖ ἡ λέξη «Χριστούγεννα». Ὅπως λέγεται γιά τόν ἅγιο Ἰγνάτιο πού γιορτάζουμε αὔριο ὅτι, ὅταν τόν ἔφαγαν τά θηρία, τήν καρδιά δέν τήν ἔφαγαν καί εἶδαν μέσα στήν καρδιά του γραμμένη τή λέξη Χριστός. Καί ἔδωσαν τήν ἐξήγηση ὅτι εἶχε πολλή ἀγάπη γιά τόν Χριστό. Βέβαια εἶναι μιά παράδοση, καί μπορεῖ νά μήν εἶδαν τή λέξη γραμμένη, ὅμως στήν οὐσία, στήν πραγματικότητα, ὄντως ἔτσι ἦταν.

31 Δεκεμβρίου, 2024

290. Μετάνοια γιά τίς σαρκικές ἁμαρτίες

Ὅποιος στίς ἡμέρες μας θά σωθεῖ ἀπό τά σαρκικά ἁμαρτήματα –καλό εἶναι νά μήν πέσει ποτέ ἤ, ἄν ἔπεσε, νά μετανοήσει– αὐτός θά εἶναι μακάριος. Οἱ πατέρες μιλοῦν γιά τήν ἐποχή μας, τίς ἔσχατες αὐτές ἡμέρες, πού θά γίνει τοῦτο, ἐκεῖνο, καί θά εἶναι πολύ δύσκολα τά πράγματα.

19 Σεπτεμβρίου, 2023