Στήν 33η ἀπόκριση ὁ Γέροντας, ὁ ἀββᾶς Βαρσανούφιος, ἀπαντᾶ στόν Ἰωάννη _σ᾿ αὐτόν ἀπευθύνονται οἱ ἀποκρίσεις_ ὁ ὁποῖος εἶχε ρωτήσει τόν Γέροντα γιά τόν κατά σάρκα ἀδελφό του, πού σκεπτόταν νά ἀκολουθήσει τόν μονήρη βίο. Καί τοῦ εἶπε ὅ,τι εἶχε νά πεῖ ὁ Γέροντας, ὁ ἀββᾶς. Τώρα ἔχουμε τήν 34η ἐρώτηση καί ἀπάντηση. Πάλιν ἐκ δευτέρου ἐλθόντος τοῦ ἀδελφοῦ πρός αὐτόν, ἐθλίβετο διά τήν αὐτοῦ σωτηρίαν· καί ὑπεμίμνησκεν αὐτόν τῆς προτέρας αὐτοῦ ὑποσχέσεως· αὐτός δέ ᾔτησε σημεῖον αὐτῷ δοθῆναι περί τούτου παρά τοῦ Γέροντος.

Ὁ ἀδελφός τοῦ μοναχοῦ Ἰωάννη ἦλθε στόν Ἰωάννη γιά δεύτερη φορά καί ἐκεῖνος στενοχωριόταν γιά τή σωτηρία του καί τοῦ θύμιζε τήν ὑπόσχεση πού εἶχε δώσει νά γίνει μοναχός. Καί αὐτός διά τοῦ Ἰωάννου ζητάει νά τοῦ δοθεῖ σημεῖο περί τούτου παρά τοῦ Γέροντος. Δηλαδή ὁ Γέροντας νά δώσει ἕνα σημάδι γιά τή μοναχική του κλήση.

Καί ἐδήλωσεν ὁ Γέρων ταῦτα. Καί ὁ Γέροντας ἀπαντᾶ.

Οἱ Πατέρες πού γιορτάζουμε σήμερα διατύπωσαν ὁριστικά τό δόγμα ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ τέλειος Θεός καί ὁ τέλειος ἄνθρωπος. Οἱ δυό φύσεις, ἡ θεία καί ἡ ἀνθρώπινη, εἶναι ἑνωμένες ἀσυγχύτως καί ἀδιαιρέτως στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί αὐτό καλεῖται νά γίνει κάθε ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ: ὅπως ὁ Χριστός δέν ἦταν μόνο ἄνθρωπος μέ σῶμα καί ψυχή, ἀλλά ἦταν καί Θεός, ἔτσι ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι μόνο σῶμα καί ψυχή, ἀλλά, καθώς ἔρχεται μέσα του ἡ θεία Χάρις, ἡ θεία ἐνέργεια, ἔρχεται μέσα του ὁ ἴδιος ὁ Θεός διά τῆς ἀκτίστου ἐνεργείας τῆς χάριτος.

Ἡ ὀρθόδοξος πνευματική ζωή, παρά τήν ποικιλίαν τῶν τρόπων βιώσεως καί ἐκφράσεώς της, εἶναι μία. Ὑπάρχει δέ ἄρρηκτος ἐσωτερικός σύνδεσμος μεταξύ θεολογίας καί μυστικισμοῦ, δογματικῆς παραδόσεως καί πνευματικῆς ζωῆς. «Δέν κατανοοῦμεν τά δόγματα ἐκτός τῆς ἐμπειρίας, οὐδέ ἔχομεν τό πλήρωμα τῆς ἐμπειρίας ἐκτός τῆς ἀληθοῦς διδασκαλίας».